10:52

Niesamowity Pałac w Wilanowie

zwiedzanie warszawy

 

Nasz rocznicowy wyjazd postanowiłam wykorzystać do odwiedzenia Pałacu w Wilanowie. Dawno już nie widziała tak pięknego miejsca.

 

Pałac w Wilanowie, będący niegdyś letnią rezydencją króla Jana III, to wyjątkowy punkt na mapie dzisiejszej stolicy. Historia tego miejsca sięga XVII wieku, kiedy to Jan Sobieski, szukając wytchnienia od zgiełku miasta, stworzył poza nim harmonijną przestrzeń łączącą piękno barokowej architektury z bogactwem naturalnym otaczających pałac ogrodów. Dziś również w królewskim Wilanowie kultura spotyka się z naturą, tworząc niepowtarzalny klimat i urok tego miejsca, swoisty genius loci.
Architektura pałacu jest oryginalna.


Pałac w Wilanowie to jeden z najcenniejszych zabytków polskiego baroku. Zbudowany dla króla Jana III Sobieskiego w końcu XVII wieku i rozbudowany (skrzydła boczne) przez kolejnych właścicieli, reprezentuje charakterystyczne założenie przestrzenne łączące tradycję polskiego dworu z włoską willą wiejską i francuskim pałacem. 
Wnętrza pałacowe z oryginalnym wystrojem plastycznym i bogatym wyposażeniem reprezentują trzy epoki stylowe. Najstarsze, barokowe apartamenty królewskie mieszczą się w korpusie głównym. Styl wieku XVIII prezentują wnętrza w skrzydle południowym. Pomieszczenia urządzone przez Potockich w XIX wieku zajmują skrzydło północne. Galeria Obrazów zwana Muzeum, Gabinet Etruski, Lapidarium i Gabinet przed Galerią są częścią historycznego muzeum powstałego w 1805 roku.
Na piętrze umieszczona jest Galeria Portretu Polskiego od XVI do XIX wieku z wizerunkami monarchów, przedstawicieli wielkich rodów magnackich, Polaków zasłużonych dla kraju oraz animatorów życia kulturalnego. Wśród prezentowanych dzieł znalazły się m.in. typowe dla rodzimego malarstwa portrety sarmackie, w tym bardzo charakterystyczne portrety trumienne.
Bezpośrednią oprawę Pałacu stanowi dwupoziomowy ogród, łączący w harmonijną całość zróżnicowane stylowo części (ogród barokowy, romantyczny park angielsko-chiński, krajobrazowy park angielski, ogród neorenesansowy). Od wschodu ogrodu znajduje się jezioro, od południa potok z kaskadą. Park zdobią także liczne rzeźby, fontanny i mała architektura parkowa.



Sala Biała, zwana też Salą Wielką Stołową, to największe i najbardziej okazałe pomieszczenie w pałacu. Powstała w latach 1730–1733 na polecenie Augusta II Mocnego, ówczesnego gospodarza wilanowskiej rezydencji.






Piękna pogoda i idealne miejsce na rocznicowy spacer. Pałac i ogród bardzo przypominają mi Schunbrun Wiedeński Pałac, który jest nieco większy ;)
Park przypałacowy stanowi integralną część kompleksu i razem z pałacem tworzy zespół pałacowo-parkowy. 



Taras górny należy do ogrodu barokowego – najstarszej i najpiękniejszej części parku, po którym niegdyś przechadzał się król Jan III.




Ogród różany znajdujący się przy południowym skrzydle pałacu powstał w latach 1855–1856 na polecenie Augusta i Aleksandry Potockich, ówczesnych właścicieli rezydencji w Wilanowie. Jest to ogród włoski w typie giardino segreto (wł. ogród tajemny) – miało to być miejsce przeznaczone do kameralnego wypoczynku właścicieli pałacu, dlatego zlokalizowano je w zacisznym zakątku wilanowskiej rezydencji.


Oranżeria znajdująca się w ogrodzie wilanowskim została zbudowana w 1749 r. jako pomieszczenie przeznaczone do przechowywania roślin cytrusowych w porze zimowej. Swoją surową, klasycystyczną formę zawdzięcza ówczesnemu właścicielowi pałacu Stanisławowi Kostce Potockiemu.


Trzeba przyznać, że jest to miejsce bajkowe jak z pocztówki. I sprawia ogromną "przyjemność" odwiedzającym. Jakby ktoś się wybierał do Warszawy to polecam gorąco, z centrum jest bardzo dobry dojazd komunikacją miejską. A po więcej informacji odsyłam na stronę muzeum. 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuje serdecznie za każdy zostawiony komentarz.

Copyright © 2016 small everyday Joys , Blogger